پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۱

با یک سر موی تو اگر پیوند است

بر پای دلت هر سر مویی بند است

گفتی که رهی دراز دارم در پیش

از خود به خود آی، دوست بین تا چند است

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۳در بادیهٔ عشق دویدن چه خوش است
  2. رباعی شمارهٔ ۲۴سرتاسر آفاق جهان از گل ماست
  3. رباعی شمارهٔ ۲۵هر کار که هست در جهان، پیشهٔ ماست
  4. رباعی شمارهٔ ۲۶اول ز مکوّنات، عقل و جان است
  5. رباعی شمارهٔ ۲۷تا گردش گردون فلک تابان است
  6. رباعی شمارهٔ ۲۸من آن گهرم که عقل کل کان من است
  7. رباعی شمارهٔ ۲۹چرخ فلکی خرقهٔ نُه توی من است
  8. رباعی شمارهٔ ۳۰هرگز بت من روی به کس ننموده است
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.