پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۵

هر کار که هست در جهان، پیشهٔ ماست

هر شیر دلی که هست، در بیشهٔ ماست

از ما مگذر که چون ببینی به یقین

زان خرم و خوب تر در اندیشهٔ ماست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۷تا گردش گردون فلک تابان است
  2. رباعی شمارهٔ ۲۸من آن گهرم که عقل کل کان من است
  3. رباعی شمارهٔ ۲۹چرخ فلکی خرقهٔ نُه توی من است
  4. رباعی شمارهٔ ۳۰هرگز بت من روی به کس ننموده است
  5. رباعی شمارهٔ ۳۱هر نفس که او درد ز درمان دانست
  6. رباعی شمارهٔ ۳۲بر سیر اگر نهاده ای دل، ای دوست
  7. رباعی شمارهٔ ۳۳سمع و بصر و زبان و دستم، همه اوست
  8. رباعی شمارهٔ ۳۴راه ازل و ابد، زبان و سرِ توست
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.