پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷

هر نقش که بر تختهٔ هستی پیداست

آن صورت آن کس است کان نقش آراست

دریای کهن چو بر زند موجی نو

موجش خوانند و در حقیقت دریاست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۹افضل دیدی که هر چه دیدی هیچ است
  2. رباعی شمارهٔ ۲۰آن کیست که آگاه ز حسن و خرد است
  3. رباعی شمارهٔ ۲۱با یک سر موی تو اگر پیوند است
  4. رباعی شمارهٔ ۲۲در کوی تو صد هزار صاحب هوس است
  5. رباعی شمارهٔ ۲۳در بادیهٔ عشق دویدن چه خوش است
  6. رباعی شمارهٔ ۲۴سرتاسر آفاق جهان از گل ماست
  7. رباعی شمارهٔ ۲۵هر کار که هست در جهان، پیشهٔ ماست
  8. رباعی شمارهٔ ۲۶اول ز مکوّنات، عقل و جان است
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.