پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱

گر با توام از تو جان دهم آدم را

از نور تو روشنی دهم عالم را

چون بی تو شوم قوت آنم نبود

کز سینه به کام دل برآرم دم را

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳دل سیر نشد از کم و از بیش تو را
  2. رباعی شمارهٔ ۴در کار کش این عقل به کار آمده را
  3. رباعی شمارهٔ ۵بی آن که به کس رسید زوری از ما
  4. رباعی شمارهٔ ۶ای دل تو ز هیچ خلق یاری مطلب
  5. رباعی شمارهٔ ۷آبی که به روزگار بندد کیمُخت
  6. رباعی شمارهٔ ۸گر بر فلکی به خاک باز آرندت
  7. رباعی شمارهٔ ۹باشد که ز اندیشه و تدبیر درست
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰تا گوهر جان در صدف تن پیوست
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.