شمارهٔ ۴۵

ادامه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا

1. شمارهٔ ۴۷ما هر دو جهان زیر قدم آوردیم
2. شمارهٔ ۴۸گر ما همگی خویش چون ذرّه کنیم
3. شمارهٔ ۴۹جانا ز غم عشق تو جانم خون شد
4. شمارهٔ ۵۰تا شد دلم از بوی می عشق تو مست
5. شمارهٔ ۵۱با هستی خویش داوری خواهم کرد
6. شمارهٔ ۵۲جانا چو ره تو راه ذُلّ و عِزْ نیست
7. شمارهٔ ۵۳در بحر فنا به آب در خواهم شد
8. شمارهٔ ۵۴بنگر که چه غم بیتو کشیدم آخر