پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا

  1. شمارهٔ ۵۴بنگر که چه غم بیتو کشیدم آخر
  2. شمارهٔ ۵۵در عشق نشان و خبر من برسید
  3. شمارهٔ ۵۶دل از طمع خام چنان بریان شد
  4. شمارهٔ ۵۷هر لحظه دهد عشق توام سرشوئی
  5. شمارهٔ ۵۸گفتم: ز فناء خود چنانم که مپرس
  6. شمارهٔ ۵۹هر لحظه ز عشق در سجودی دگرم
  7. شمارهٔ ۶۰سر تا پایم نقطهٔ آرام کنید
  8. شمارهٔ ۶۱از بس که دلم به بینشان داشت نیاز
همه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.