شمارهٔ ۵۵

ادامه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا

1. شمارهٔ ۵۷هر لحظه دهد عشق توام سرشوئی
2. شمارهٔ ۵۸گفتم: ز فناء خود چنانم که مپرس
3. شمارهٔ ۵۹هر لحظه ز عشق در سجودی دگرم
4. شمارهٔ ۶۰سر تا پایم نقطهٔ آرام کنید
5. شمارهٔ ۶۱از بس که دلم به بینشان داشت نیاز
6. شمارهٔ ۶۲وقتست که بیزحمت جان بنشینم
7. شمارهٔ ۶۳از ننگ وجودم که رهاند بازم
8. شمارهٔ ۶۴بی جان و تنم جان و تنم میباید