پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا

  1. شمارهٔ ۴۶در عشق تو زاری وندم آوردیم
  2. شمارهٔ ۴۷ما هر دو جهان زیر قدم آوردیم
  3. شمارهٔ ۴۸گر ما همگی خویش چون ذرّه کنیم
  4. شمارهٔ ۴۹جانا ز غم عشق تو جانم خون شد
  5. شمارهٔ ۵۰تا شد دلم از بوی می عشق تو مست
  6. شمارهٔ ۵۱با هستی خویش داوری خواهم کرد
  7. شمارهٔ ۵۲جانا چو ره تو راه ذُلّ و عِزْ نیست
  8. شمارهٔ ۵۳در بحر فنا به آب در خواهم شد
همه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.