پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا

  1. شمارهٔ ۵۰تا شد دلم از بوی می عشق تو مست
  2. شمارهٔ ۵۱با هستی خویش داوری خواهم کرد
  3. شمارهٔ ۵۲جانا چو ره تو راه ذُلّ و عِزْ نیست
  4. شمارهٔ ۵۳در بحر فنا به آب در خواهم شد
  5. شمارهٔ ۵۴بنگر که چه غم بیتو کشیدم آخر
  6. شمارهٔ ۵۵در عشق نشان و خبر من برسید
  7. شمارهٔ ۵۶دل از طمع خام چنان بریان شد
  8. شمارهٔ ۵۷هر لحظه دهد عشق توام سرشوئی
همه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.