پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا

  1. شمارهٔ ۲۹یا شادی دو کون غم انگار همه
  2. شمارهٔ ۳۰گر فقر شود ای که چه خوش خواهد بود
  3. شمارهٔ ۳۱راهی که درو پای ز سر باید کرد
  4. شمارهٔ ۳۲آن جوهر پوشیده به هر جان نرسد
  5. شمارهٔ ۳۳از پس منشین یک دم و در پیش مباش
  6. شمارهٔ ۳۴تا کی باشی بی سر و بن، هیچ مباش
  7. شمارهٔ ۳۵آن به که همی سوزی و پیدا نکنی
  8. شمارهٔ ۳۶گر تو همه داری همه در آتش باش
همه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.