پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا

  1. شمارهٔ ۳۷گر بودِ خود از عشق نبودی بینی
  2. شمارهٔ ۳۸گر با من خویش خاک این در آئی
  3. شمارهٔ ۳۹گاهی ز خیال دلبر آئی زنده
  4. شمارهٔ ۴۰ای مانده به جان این جهانی زنده
  5. شمارهٔ ۴۱تا هیچ وجود و عدمت میماند
  6. شمارهٔ ۴۲پیوسته به چشم دل نظر باید کرد
  7. شمارهٔ ۴۳در قرب تو گر هست دل دیوانه‌ست
  8. شمارهٔ ۴۴در عشق تو سودا و جنون بنهادیم
همه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.