شمارهٔ ۳۴

ادامه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا

1. شمارهٔ ۳۶گر تو همه داری همه در آتش باش
2. شمارهٔ ۳۷گر بودِ خود از عشق نبودی بینی
3. شمارهٔ ۳۸گر با من خویش خاک این در آئی
4. شمارهٔ ۳۹گاهی ز خیال دلبر آئی زنده
5. شمارهٔ ۴۰ای مانده به جان این جهانی زنده
6. شمارهٔ ۴۱تا هیچ وجود و عدمت میماند
7. شمارهٔ ۴۲پیوسته به چشم دل نظر باید کرد
8. شمارهٔ ۴۳در قرب تو گر هست دل دیوانه‌ست