پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا

  1. شمارهٔ ۳۳از پس منشین یک دم و در پیش مباش
  2. شمارهٔ ۳۴تا کی باشی بی سر و بن، هیچ مباش
  3. شمارهٔ ۳۵آن به که همی سوزی و پیدا نکنی
  4. شمارهٔ ۳۶گر تو همه داری همه در آتش باش
  5. شمارهٔ ۳۷گر بودِ خود از عشق نبودی بینی
  6. شمارهٔ ۳۸گر با من خویش خاک این در آئی
  7. شمارهٔ ۳۹گاهی ز خیال دلبر آئی زنده
  8. شمارهٔ ۴۰ای مانده به جان این جهانی زنده
همه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.