پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا

  1. شمارهٔ ۲۷آنرا که نظر در آن جهان باید کرد
  2. شمارهٔ ۲۸چون نیستی تو محض اقرار بود
  3. شمارهٔ ۲۹یا شادی دو کون غم انگار همه
  4. شمارهٔ ۳۰گر فقر شود ای که چه خوش خواهد بود
  5. شمارهٔ ۳۱راهی که درو پای ز سر باید کرد
  6. شمارهٔ ۳۲آن جوهر پوشیده به هر جان نرسد
  7. شمارهٔ ۳۳از پس منشین یک دم و در پیش مباش
  8. شمارهٔ ۳۴تا کی باشی بی سر و بن، هیچ مباش
همه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.