شمارهٔ ۲۲

ادامه‌ی باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است

1. شمارهٔ ۲۴چون هستی را نیست کسی اولیتر
2. شمارهٔ ۲۵ای بس که دل تو بیم دارد در پیش
3. شمارهٔ ۲۶درویشی چیست مست و مفلس بودن
4. شمارهٔ ۲۷جز بیذاتی لایق درویشان نیست
5. شمارهٔ ۲۸با درویشان، «کن و مکن» نتوان گفت
6. شمارهٔ ۲۹خلقان همه در آینهای مینگرند
7. شمارهٔ ۳۰درها به فنا گشادهاند، اینت عجب!
8. شمارهٔ ۳۱تا کی غم یک قطرهٔ خوناب خوریم