پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

  1. شمارهٔ ۵۰در عشق مرا عقل شد و رای نماند
  2. شمارهٔ ۵۱چون بحر وجود روی بنمود مرا
  3. شمارهٔ ۵۲هر جان که چو جان من گرفتار آید
  4. شمارهٔ ۵۳در قلزمِ توحید دو عالم کم گیر
  5. شمارهٔ ۵۴ماییم بدین پردهٔ بیرونی در
  6. شمارهٔ ۵۵در وادی عشق بیقراری است مرا
  7. شمارهٔ ۵۶آنجا که منم هیچکس آنجا نرسد
  8. شمارهٔ ۵۷صد مرحله زان سوی خرد خواهم شد
همه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.