پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

  1. شمارهٔ ۵۶آنجا که منم هیچکس آنجا نرسد
  2. شمارهٔ ۵۷صد مرحله زان سوی خرد خواهم شد
  3. شمارهٔ ۵۸کس را دیدی ز خود نفور افتاده
  4. شمارهٔ ۵۹عمری دل من غرقهٔ خون آمده بود
  5. شمارهٔ ۶۰زآنروز که دل نه شادی و نه غم دید
  6. شمارهٔ ۶۱نه سوختگی شناسم و نه خامی
  7. شمارهٔ ۶۲آرام ز جانِ حاضرم میبینم
  8. شمارهٔ ۶۳چون بادیهٔ عشق، مرا پیش آمد
همه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.