پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

  1. شمارهٔ ۵۹عمری دل من غرقهٔ خون آمده بود
  2. شمارهٔ ۶۰زآنروز که دل نه شادی و نه غم دید
  3. شمارهٔ ۶۱نه سوختگی شناسم و نه خامی
  4. شمارهٔ ۶۲آرام ز جانِ حاضرم میبینم
  5. شمارهٔ ۶۳چون بادیهٔ عشق، مرا پیش آمد
  6. شمارهٔ ۶۴آن دم که چو بحر کل شود ذات مرا
  7. شمارهٔ ۶۵یک قطرهٔ بحرم من و یک قطره نیم
  8. شمارهٔ ۶۶زان گشت دلم خراب از هر ذرّه
همه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.