پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

  1. شمارهٔ ۹۴ای شمع! دمی از دل مضطر میزن
  2. شمارهٔ ۹۵در عشقِ تو عقل و سمع میباید باخت
  3. شمارهٔ ۹۶ماتم زدهٔ تو جانِ سرگشتهٔ ماست
  4. شمارهٔ ۹۷روی تو که عقل ازو خجل میآید
  5. شمارهٔ ۹۸چون شمع ز سوختن دمی دم نزنم
  6. شمارهٔ ۹۹تا از سر‍ زلفت خبرم میماند
  7. شمارهٔ ۱۰۰من شمع توام که گر بسوزم صد بار
  8. شمارهٔ ۱۰۱بر بوی وصال میدویدم همه سال
همه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.