پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

  1. شمارهٔ ۱۰۰من شمع توام که گر بسوزم صد بار
  2. شمارهٔ ۱۰۱بر بوی وصال میدویدم همه سال
  3. شمارهٔ ۱۰۲پیوسته کتاب هجر میخواهم خواند
  4. شمارهٔ ۱۰۳در اشک خود از فرقت آن یار که بود
  5. شمارهٔ ۱۰۴گفتم:‌جانا! عهد و قرارت این است
  6. شمارهٔ ۱۰۵دل بی غم دلفروز نتوان آورد
  7. شمارهٔ ۱۰۶دی میگفتم دستِ من و دامنِ او
  8. شمارهٔ ۱۰۷امروز منم فتاده زان دلکش باز
همه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.