پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

  1. شمارهٔ ۱۰۲پیوسته کتاب هجر میخواهم خواند
  2. شمارهٔ ۱۰۳در اشک خود از فرقت آن یار که بود
  3. شمارهٔ ۱۰۴گفتم:‌جانا! عهد و قرارت این است
  4. شمارهٔ ۱۰۵دل بی غم دلفروز نتوان آورد
  5. شمارهٔ ۱۰۶دی میگفتم دستِ من و دامنِ او
  6. شمارهٔ ۱۰۷امروز منم فتاده زان دلکش باز
  7. شمارهٔ ۱۰۸چون نیست امید غمگسارم نفسی
  8. شمارهٔ ۱۰۹ای شمع! کسی که چون تو آغشته بود
همه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.