پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

  1. شمارهٔ ۹۳ای آتش شمع سوز ناساز مشو
  2. شمارهٔ ۹۴ای شمع! دمی از دل مضطر میزن
  3. شمارهٔ ۹۵در عشقِ تو عقل و سمع میباید باخت
  4. شمارهٔ ۹۶ماتم زدهٔ تو جانِ سرگشتهٔ ماست
  5. شمارهٔ ۹۷روی تو که عقل ازو خجل میآید
  6. شمارهٔ ۹۸چون شمع ز سوختن دمی دم نزنم
  7. شمارهٔ ۹۹تا از سر‍ زلفت خبرم میماند
  8. شمارهٔ ۱۰۰من شمع توام که گر بسوزم صد بار
همه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.