پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

  1. شمارهٔ ۷۲گفتم:‌شمعا! چون همه شب در کاری
  2. شمارهٔ ۷۳ای شمع سرافراز چه پنداشته‌ای
  3. شمارهٔ ۷۴ای شمع! فروختی و لاف آوردی
  4. شمارهٔ ۷۵چون شمع دمی نبود خشنود از خویش
  5. شمارهٔ ۷۶میپرسیدم دوش ز شمع آهسته
  6. شمارهٔ ۷۷شمع از در جمع چون درآمد حالی
  7. شمارهٔ ۷۸آتش همه با شمع جفا خواهد کرد
  8. شمارهٔ ۷۹از روغنِ شمع بوی خون می‌آید
همه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.