پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

  1. شمارهٔ ۷۶میپرسیدم دوش ز شمع آهسته
  2. شمارهٔ ۷۷شمع از در جمع چون درآمد حالی
  3. شمارهٔ ۷۸آتش همه با شمع جفا خواهد کرد
  4. شمارهٔ ۷۹از روغنِ شمع بوی خون می‌آید
  5. شمارهٔ ۸۰ای شمع! تُرا نیست ز سوز آگاهی
  6. شمارهٔ ۸۱ای شمع! برو که سوختن حدّ من است
  7. شمارهٔ ۸۲ای شمع! تُرا ز سوز محروم کنند
  8. شمارهٔ ۸۳ای شمع! تویی علی الیقین دشمنِ تو
همه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.