پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

  1. شمارهٔ ۸۱ای شمع! برو که سوختن حدّ من است
  2. شمارهٔ ۸۲ای شمع! تُرا ز سوز محروم کنند
  3. شمارهٔ ۸۳ای شمع! تویی علی الیقین دشمنِ تو
  4. شمارهٔ ۸۴ای شمع! چو از آتش افسر کردی
  5. شمارهٔ ۸۵ای شمع! اگرچه مجلس افروخته‌ای
  6. شمارهٔ ۸۶ای شمع! چو تو هیچ کس آشفته ندید
  7. شمارهٔ ۸۷ای شمع! مگر چنان گمانْت افتادست
  8. شمارهٔ ۸۸از آه دلم کام و زبان میسوزد
همه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.