پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

  1. شمارهٔ ۷۱گفتم: شمعا! چند گدازی مگداز
  2. شمارهٔ ۷۲گفتم:‌شمعا! چون همه شب در کاری
  3. شمارهٔ ۷۳ای شمع سرافراز چه پنداشته‌ای
  4. شمارهٔ ۷۴ای شمع! فروختی و لاف آوردی
  5. شمارهٔ ۷۵چون شمع دمی نبود خشنود از خویش
  6. شمارهٔ ۷۶میپرسیدم دوش ز شمع آهسته
  7. شمارهٔ ۷۷شمع از در جمع چون درآمد حالی
  8. شمارهٔ ۷۸آتش همه با شمع جفا خواهد کرد
همه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.