شمارهٔ ۶۷

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

1. شمارهٔ ۶۹بس شب که چو شمع با سحر باید بُرد
2. شمارهٔ ۷۰شمعی که ز سوز خویش بر خود بگریست
3. شمارهٔ ۷۱گفتم: شمعا! چند گدازی مگداز
4. شمارهٔ ۷۲گفتم:‌شمعا! چون همه شب در کاری
5. شمارهٔ ۷۳ای شمع سرافراز چه پنداشته‌ای
6. شمارهٔ ۷۴ای شمع! فروختی و لاف آوردی
7. شمارهٔ ۷۵چون شمع دمی نبود خشنود از خویش
8. شمارهٔ ۷۶میپرسیدم دوش ز شمع آهسته