پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

  1. شمارهٔ ۵۷تا تو به بلای عشق تن در ندهی
  2. شمارهٔ ۵۸گر هست دلت سوختهٔ جان افروز
  3. شمارهٔ ۵۹ای آن که دل زندهٔ تو مُرد از تو
  4. شمارهٔ ۶۰چون شمع به یک نفس فرو مرده مباش
  5. شمارهٔ ۶۱آن را که درین حبسِ فنا باید مُرد
  6. شمارهٔ ۶۲در عشق چو شمع با خطر نتوان زیست
  7. شمارهٔ ۶۳چون گل به دل افروخته میباید بود
  8. شمارهٔ ۶۴در عشق چو شمع سوز باید آورد
همه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.