شمارهٔ ۵۴

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

1. شمارهٔ ۵۶گر عیاری خشک و ترت سوختنی است
2. شمارهٔ ۵۷تا تو به بلای عشق تن در ندهی
3. شمارهٔ ۵۸گر هست دلت سوختهٔ جان افروز
4. شمارهٔ ۵۹ای آن که دل زندهٔ تو مُرد از تو
5. شمارهٔ ۶۰چون شمع به یک نفس فرو مرده مباش
6. شمارهٔ ۶۱آن را که درین حبسِ فنا باید مُرد
7. شمارهٔ ۶۲در عشق چو شمع با خطر نتوان زیست
8. شمارهٔ ۶۳چون گل به دل افروخته میباید بود