پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

  1. شمارهٔ ۶۰چون شمع به یک نفس فرو مرده مباش
  2. شمارهٔ ۶۱آن را که درین حبسِ فنا باید مُرد
  3. شمارهٔ ۶۲در عشق چو شمع با خطر نتوان زیست
  4. شمارهٔ ۶۳چون گل به دل افروخته میباید بود
  5. شمارهٔ ۶۴در عشق چو شمع سوز باید آورد
  6. شمارهٔ ۶۵چون تن زده سر به راه میباید داشت
  7. شمارهٔ ۶۶در شمع نگر فتاده در سوز و گداز
  8. شمارهٔ ۶۷شمعی که ز درد او کسی باز نگفت
همه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.