شمارهٔ ۵۲

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

1. شمارهٔ ۵۴داری سرِ عشق کار از سردرگیر
2. شمارهٔ ۵۵تا هیچ چو شمعت سر و کار خویش است
3. شمارهٔ ۵۶گر عیاری خشک و ترت سوختنی است
4. شمارهٔ ۵۷تا تو به بلای عشق تن در ندهی
5. شمارهٔ ۵۸گر هست دلت سوختهٔ جان افروز
6. شمارهٔ ۵۹ای آن که دل زندهٔ تو مُرد از تو
7. شمارهٔ ۶۰چون شمع به یک نفس فرو مرده مباش
8. شمارهٔ ۶۱آن را که درین حبسِ فنا باید مُرد