پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

  1. شمارهٔ ۴۷پیوسته ز عشق جان و تن میسوزم
  2. شمارهٔ ۴۸سر رفت به باد و من کله میدارم
  3. شمارهٔ ۴۹چون صبح به خنده یک نفس خرسندم
  4. شمارهٔ ۵۰شمعم که ز خود نهان فرو میگریم
  5. شمارهٔ ۵۱ما بحرِ بلا پیش گرفتیم و شدیم
  6. شمارهٔ ۵۲شمعم که حریف آتشم می‌آید
  7. شمارهٔ ۵۳هر لحظه مرا چو شمع سوز افزون شد
  8. شمارهٔ ۵۴داری سرِ عشق کار از سردرگیر
همه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.