پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

  1. شمارهٔ ۴از دست گلابگر گل عشوه پرست
  2. شمارهٔ ۵با گل گفتم چو یوسفِ کنعانی
  3. شمارهٔ ۶بلبل که به عشق یک هم آواز نیافت
  4. شمارهٔ ۷بلبل همه شب شرحِ وصالت میخواند
  5. شمارهٔ ۸گل بین که بر اطراف چمن مینازد
  6. شمارهٔ ۹نی حال من و تو ماهوش میگوید
  7. شمارهٔ ۱۰گل بی سر و پای خویشتن می‌انداخت
  8. شمارهٔ ۱۱چون برگِ گلت بدید گلبرگِ طری
همه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.