شمارهٔ ۲

ادامه‌ی باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق

1. شمارهٔ ۴عاشق ز همه کار جهان فرد بود
2. شمارهٔ ۵بس سر که به زیر تیغ خواهد بودن
3. شمارهٔ ۶برقی که ز سوی دوست ناگه برود
4. شمارهٔ ۷کو جان که به چاره چارهٔ جان کنمش
5. شمارهٔ ۸دل را چو به دردِ عشق افسون کردم
6. شمارهٔ ۹دل چون دل من غم زده نتواند بود
7. شمارهٔ ۱۰چندان که به جهد اسب جان میرانم
8. شمارهٔ ۱۱بیم است که نُه پردهٔ گردون سحری