پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان

  1. شمارهٔ ۲۹تا خاک تو گشت غم گسارم بی تو
  2. شمارهٔ ۳۰از کفر بتر بی تو غنودن ما را
  3. شمارهٔ ۳۱در خاک ترا وطن نمیدانستم
  4. شمارهٔ ۳۲تا چند کشم ز مرگ تو درد از تو
  5. شمارهٔ ۳۳دردا که بر چون سمنت می‌ریزد
  6. شمارهٔ ۳۴ای آن که به گِل، گُل چمن پوشیدی
  7. شمارهٔ ۳۵در ماتم تو چرخ سیه پوش بماند
  8. شمارهٔ ۳۶از مرگ تو فاش گشت رازم چکنم
همه‌ی باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.