عطار
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شمارهٔ ۳۳
دردا که بر چون سمنت میریزد
زلف سیه پرشکنت میریزد
ای سی و دو سالهٔ من آخر بنگر
کان سی و دو دُر از دهنت میریزد
عطار
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
دردا که بر چون سمنت میریزد
زلف سیه پرشکنت میریزد
ای سی و دو سالهٔ من آخر بنگر
کان سی و دو دُر از دهنت میریزد
دربارهی عطارفَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار میرود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبهای بالا برخورد...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.