پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان

  1. شمارهٔ ۳۶از مرگ تو فاش گشت رازم چکنم
  2. شمارهٔ ۳۷ای رفته و ما را به هلاک آورده
  3. شمارهٔ ۳۸از گریهٔ زار ابر، گل تازه و پاک
  4. شمارهٔ ۳۹بس زود به مرگ کردی آهنگ آخر
  5. شمارهٔ ۴۰زین پس ناید ز دیدگانم دیدن
  6. شمارهٔ ۴۱چون مردن تو از پی این زادن بود
  7. شمارهٔ ۴۲رفتی تو به خاک و یاسمن بی تو رسید
  8. شمارهٔ ۴۳گل خندان شد ز گریهٔ ابر بهار
همه‌ی باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.