پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان

  1. شمارهٔ ۳۴ای آن که به گِل، گُل چمن پوشیدی
  2. شمارهٔ ۳۵در ماتم تو چرخ سیه پوش بماند
  3. شمارهٔ ۳۶از مرگ تو فاش گشت رازم چکنم
  4. شمارهٔ ۳۷ای رفته و ما را به هلاک آورده
  5. شمارهٔ ۳۸از گریهٔ زار ابر، گل تازه و پاک
  6. شمارهٔ ۳۹بس زود به مرگ کردی آهنگ آخر
  7. شمارهٔ ۴۰زین پس ناید ز دیدگانم دیدن
  8. شمارهٔ ۴۱چون مردن تو از پی این زادن بود
همه‌ی باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.