پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

  1. شمارهٔ ۵۸هم کار ز دست رفت در بی کاری
  2. شمارهٔ ۵۹دردا که دلم را تن بَطّال بکشت
  3. شمارهٔ ۶۰افسوس که روزگارم از دست بشد
  4. شمارهٔ ۶۱از گلشن دل نصیب من خار رسید
  5. شمارهٔ ۶۲چون لایق گنج نیست ویرانهٔ عمر
  6. شمارهٔ ۶۳امروز منم نشسته نه نیست نه هست
  7. شمارهٔ ۶۴رفتم که بنای عمر نامحکم بود
  8. شمارهٔ ۶۵رفتم خط عشق وبندگی نادیده
همه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.