پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

  1. شمارهٔ ۶۷شد عمر و دل از کرده پشیمان آمد
  2. شمارهٔ ۶۸آن شد که دلم را غمِ جانانی بود
  3. شمارهٔ ۶۹زین شیوه که ازعمر برآوردم گرد
  4. شمارهٔ ۷۰تن پست شد از درد اگر پست نبود
  5. شمارهٔ ۷۱افسوس که ناچار بمی باید مرد
  6. شمارهٔ ۷۲دل رفت و ز آتش طرب دود ندید
  7. شمارهٔ ۷۳هان ای دل خسته کاروان می‌گذرد
  8. شمارهٔ ۷۴عمری که گذشت زود انگار نبود
همه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.