پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر

  1. شمارهٔ ۷۲دل رفت و ز آتش طرب دود ندید
  2. شمارهٔ ۷۳هان ای دل خسته کاروان می‌گذرد
  3. شمارهٔ ۷۴عمری که گذشت زود انگار نبود
  4. شمارهٔ ۷۵بنیاد جهان غرور و سوداست همه
  5. شمارهٔ ۷۶با این دلِ چون قیر چه خواهی کردن
  6. شمارهٔ ۷۷میپنداری که بیخبر بتوان زیست
همه‌ی باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.