پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن

  1. شمارهٔ ۳پیوسته دلم به جانت میخواهد جُست
  2. شمارهٔ ۴چندانکه مرا میل به رفتن بیش است
  3. شمارهٔ ۵راهی به خودم که مینماید آخر
  4. شمارهٔ ۶گر تن گویم به خویشتن مینرود
  5. شمارهٔ ۷تا چند به پای جان و تن خواهم رفت
  6. شمارهٔ ۸از خود نتوان راه معانی کردن
  7. شمارهٔ ۹خواهی که ز اضطرار و خواری برهی
  8. شمارهٔ ۱۰جان محرم درگاه همی باید برد
همه‌ی باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.