شمارهٔ ۴

ادامه‌ی باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن

1. شمارهٔ ۶گر تن گویم به خویشتن مینرود
2. شمارهٔ ۷تا چند به پای جان و تن خواهم رفت
3. شمارهٔ ۸از خود نتوان راه معانی کردن
4. شمارهٔ ۹خواهی که ز اضطرار و خواری برهی
5. شمارهٔ ۱۰جان محرم درگاه همی باید برد
6. شمارهٔ ۱۱گر در سفر یگانگی خواهی بود
7. شمارهٔ ۱۲آن را که ز حق روزفزون آید کار
8. شمارهٔ ۱۳در عشق دلی خراب چتواند کرد