پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن

  1. شمارهٔ ۵راهی به خودم که مینماید آخر
  2. شمارهٔ ۶گر تن گویم به خویشتن مینرود
  3. شمارهٔ ۷تا چند به پای جان و تن خواهم رفت
  4. شمارهٔ ۸از خود نتوان راه معانی کردن
  5. شمارهٔ ۹خواهی که ز اضطرار و خواری برهی
  6. شمارهٔ ۱۰جان محرم درگاه همی باید برد
  7. شمارهٔ ۱۱گر در سفر یگانگی خواهی بود
  8. شمارهٔ ۱۲آن را که ز حق روزفزون آید کار
همه‌ی باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.