پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن

  1. شمارهٔ ۵چون نیست کسی را سر مویی غم تو
  2. شمارهٔ ۶شد از تو جهان بیرخ آن ماه سیاه
  3. شمارهٔ ۷بس رنج و بلا کاین دل آغشته کشید
  4. شمارهٔ ۸هر چند که بیرون و درون خواهی دید
  5. شمارهٔ ۹گر جان تو در پردهٔ دین خواهد بود
  6. شمارهٔ ۱۰او را خواهی از زن و فرزند ببر
  7. شمارهٔ ۱۱گر میخواهی که باشدت خوش آنجا
  8. شمارهٔ ۱۲با عشق، وجود خود برانداخته به
همه‌ی باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.