پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن

  1. شمارهٔ ۴نه جان صفت رضای او میگیرد
  2. شمارهٔ ۵چون نیست کسی را سر مویی غم تو
  3. شمارهٔ ۶شد از تو جهان بیرخ آن ماه سیاه
  4. شمارهٔ ۷بس رنج و بلا کاین دل آغشته کشید
  5. شمارهٔ ۸هر چند که بیرون و درون خواهی دید
  6. شمارهٔ ۹گر جان تو در پردهٔ دین خواهد بود
  7. شمارهٔ ۱۰او را خواهی از زن و فرزند ببر
  8. شمارهٔ ۱۱گر میخواهی که باشدت خوش آنجا
همه‌ی باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.