شمارهٔ ۱۰

ادامه‌ی باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن

1. شمارهٔ ۱۲با عشق، وجود خود برانداخته به
2. شمارهٔ ۱۳دیوانه اگر مقید زنجیرست
3. شمارهٔ ۱۴تا چند ترا ز پرده بیش آوردن
4. شمارهٔ ۱۵پیوستن تو به یک به یک بسیاریست
5. شمارهٔ ۱۶آن را که بخود بر سر یک موی سر است
6. شمارهٔ ۱۷شایستهٔ آن کمال مینتوان شد
7. شمارهٔ ۱۸هر لحظه هزار مشکلم پیوسته است
8. شمارهٔ ۱۹نابرده می عشق، قرارت ای دل