پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن

  1. شمارهٔ ۱۷شایستهٔ آن کمال مینتوان شد
  2. شمارهٔ ۱۸هر لحظه هزار مشکلم پیوسته است
  3. شمارهٔ ۱۹نابرده می عشق، قرارت ای دل
  4. شمارهٔ ۲۰بگذر ز خیال آن و این، کار اینست
  5. شمارهٔ ۲۱گر میخواهی که وقت خودداری گوش
  6. شمارهٔ ۲۲ای آن که تو یک نفس خوداندیش نیی
  7. شمارهٔ ۲۳بی فکر دلی که هست خرّم دارش
  8. شمارهٔ ۲۴عمری که نه در حضور جان خواهد بود
همه‌ی باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.