پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن

  1. شمارهٔ ۲۴در عشق، گمان خود عیان باید کرد
  2. شمارهٔ ۲۵گر مَردِ رهی، میانِ خون باید رفت
  3. شمارهٔ ۲۶هر لحظه ز چرخ بیش می‌باید رفت
  4. شمارهٔ ۲۷نردِ هوسِ وصال می‌باید باخت
  5. شمارهٔ ۲۸بنشسته‌ای و بسی سفر داری تو
  6. شمارهٔ ۲۹چون تو غم بی‌شمار خود خواهی داشت
  7. شمارهٔ ۳۰ای آن‌که هزارگونه سودا داری
  8. شمارهٔ ۳۱از بس که غم دنیی مردار خوری
همه‌ی باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.