شمارهٔ ۲۹

ادامه‌ی باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن

1. شمارهٔ ۳۱از بس که غم دنیی مردار خوری
2. شمارهٔ ۳۲از دورِ فلک زیر و زبر خواهی شد
3. شمارهٔ ۳۳هرچند که دریای پرآب آمد پیش
4. شمارهٔ ۳۴کی نیک افتد تو را که بد می‌باشی؟
5. شمارهٔ ۳۵ای دوست! اگر تو دوستدار خویشی
6. شمارهٔ ۳۶اوّل قدمت، دولت انبوه مجوی
7. شمارهٔ ۳۷ای بی‌خبران! دلی به جان دربندید
8. شمارهٔ ۳۸تو خفته وعاشقان او بیدارند